2011 Zuid-Engeland verslag

  • Donderdag 28 juli 2011 – Blocq van Kuffeler- Amsterdam – 3,5 uur – 15,2 NM – Droog NNE4
    Het begin van de vakantie, ’s avonds naar Amsterdam
    Dit jaar hebben wij het plan opgevat om richting Zuid-Engeland te varen en de omgeving rond het eiland Wight eens te verkennen. Rondom Poole, Wight zelf en de Solent lijkt een mooi gebied te zijn. Daar komt bij dat wij nog eens terug willen naar Chichester. Daar zijn wij in 2006 veel te kort geweest, dus willen we dat nog eens over doen.
    De eerste 3 dagen gaan Maaike en Jos mee. Initieel om de overtocht naar Engeland mee te varen, maar bij nader inzien werd het hen toch iets te kostbaar om terug te vliegen. Daarom hebben wij besloten dat wij met ze richting België gaan, zodat ze gemakkelijker terug kunnen.
    Iets later dan we hadden gepland vertrekken wij iets na 20 uur uit de Blocq van Kuffeler met als bestemming Amsterdam, Sixhaven.
    Het is droog en we hebben een lekker ruim windje 3 tot 4 NE. Het is net 22 uur geweest als wij bij de Berlagebrug aankomen. Net te laat voor de opening op het hele uur. Ons rest niets anders dan een kwartiertje te wachten. Bij het inlopen van de Oranjesluis zien wij vlak voor de laatste dukdalf een bootje of kano op z’n kop in het water drijven. Maar even gemeld aan bij de Oranjesluis, maar die reageren koeltjes. Eenmaal in de sluis nog maar eens geïnformeerd of ze de melding van het bootje hebben begrepen. Ja hoor, ze hadden het de KLPD al gemeld en die zijn onderweg. Even later horen over de marifoon weer een melding van een andere zeiler over het bootje. Deze krijgt direct te horen dat de KLPD al onderweg is.
    Na de Oranjesluis het zeil weer kunnen zetten en heel rustig varen wij over het IJ. Eenmaal in de Sixhaven aangekomen blijkt deze tjokvol te liggen. Wij besluiten door te varen en maar eens te kijken of wij in de Houthaven, de start van de staande-mast-route door Amsterdam kunnen overnachten. Dat blijkt voor 10 euro te kunnen en dan hebben wij nog een stroomaansluiting ook.
    Het is tegen twaalf uur als wij nog een borrel drinken en de kooien opzoeken.
  • Vrijdag 29 juli 2011 – Amsterdam-Scheveningen – 7 uur – 40,3 NM – Wisselend NNW4-6
    de eerste vakantiedag noordzeekanaal af en dan lekker zeilen
    De volgende ochtend besluiten we rustig aan te doen, het is rond 9:45 uur voordat de trossen los gaan en wij het Noordzeekanaal opgaan richting IJmuiden.
    Rond 12 uur liggen we in de sluis van IJmuiden en een kwartiertje later kunnen we, nadat er nog even oponthoud is i.v.m. een vertrekkend zeeschip, koers zetten richting Scheveningen.
    Er staat een lekker windje uit NNW 4-6 en we lopen bijna constant 7 knopen. Tegen 17 uur leggen wij in de jachthaven van Scheveningen aan.
    Even later komt er een stel aan die als enige het schip met de kont naar zee aanleggen. Als de havenmeester ze daarop aanspreken en vraagt de boot met de voorkant naar buiten te leggen, reageren ze geïrriteerd en vinden het onzin, hoe zouden ze het trouwens moeten weten dat dit regel is? De havenmeester geeft aan dat ze toch kunnen zien dat iedereen met de punt naar buiten ligt. Daarop komen de legendarisch woorden dat ze iedereen niet zijn. Uiteindelijk halen ze toch bakzeil en draaien de boot.
    ’s Avonds hebben wij heerlijk gegeten bij de Pasta Compagnie. Het standaard 3-gangen menu kost slechts 17,50 euro en smaakt voortreffelijk (nee, ik heb geen aandelen in die tent)
  • Zaterdag 30 juli 2011 – Scheveningen-Vlissingen – 8 uur – 59,9 NM – Droog ±16°, NNW3-5
    een mooie en lange zeildag
    In verband met de stroom willen wij de volgende ochtend tussen 7 en half acht vertrekken. Helaas de wekker blijkt op stil te staan en de buurman (die ook wil vertrekken) klopt om 7 uur op de boot. Snel uit de veren dus, Jos en en ik maken de boot klaar en tanken nog snel even water. We hebben inmiddels 2 buren gekregen die wel blijven liggen, maar die eerst even los moeten maken. Het loopt inmiddels tegen 8 uur voordat wij echt kunnen vertrekken.
    De wind komt nog steeds uit NNW en is 3-5. We lopen hard, zitten weer constant boven de 7 knopen, regelmatig tikken wij de 9 aan. Het blijft leuk dat wij met onze bescheiden 33 footer alle schepen achter ons te kunnen laten. Op een gegeven moment halen wij een uurgemiddelde van 10 knopen (welliswaar over grond met stroom mee ;.))
    Het is half vier als wij de binnenhaven van Vlissingen in willen lopen, maar deze is helaas vol. Even doorvaren dus, door de sluis heen naar de Schelde, vlak voor de Keersluisbrug. Omdat dit wel heel erg buiten het centrum ligt besluiten wij te eten in het eetcafe bij de jachthaven. De slibtongetjes blijken hier ook uitstekend te smaken.
  • Zondag 31 juli 2011 – Vlissingen-Oostende – 5 uur – 31,2 NM – Droog ±18°, N1-3
    op naar België, weinig wind
    Even na 7 uur gaan de trossen los en varen wij richting de sluis. Het is bijna kwart voor 8 als wij de sluis weer uitkomen. Het is heel erg rustig weer. Het grootzeil wordt bijgezet maar we blijven het eerste kwartiertje nog even motorzeilen en hijsen netjes de kegel.
    We hebben het stroompje lekker mee; een kleine 3 knopen! De motor kan uit en we blijven toch hard gaan. Het is relatief rustig op het water en ook voor Zeebrugge kunnen wij zonder problemen doorvaren; geen zeevaart die ons dwars zit.
    Inmiddels heeft Maaike geregeld dat ze wordt opgehaald door haar lieve nichtje en oom en tante. Karlijn, Marja en Menno doen een dagje België en komen Maaike en Jos ophalen. Is dat niet lief?!
    Het is heel rustig weer, droog maar het zonnetje krijgen wij niet te zien. Als wij om 12 uur in de sluis van Oostende liggen om naar de Mercatorhaven te gaan, steekt het zonnetje echter op en zal de rest van de middag ook niet meer verdwijnen: het is vakantie!
    Marja, Menno en Karlijn komen rond 14 uur in Oostende. De dames gaan shoppen (de winkels zijn open) terwijl de mannen in het zonnetje genieten van een biertje.
    ’s Avonds zoeken wij op tijd een restaurant om nog even met elkaar een hapje te eten voordat Marja, Menno, Karlijn, Maaike en Jos richting Nederland vertrekken. Rustig wordt het niet, want Oostende is een leuke, maar drukke stad met veel herrie en muziek uit alle hoeken.
  • Maandag 1 augustus 2011 – Oostende-Dover – 12,5 uur – 68 NM – Zon! ±24° NNE 1-5
    een rustige start van een uiteindelijk prachtige zeildag die onverwacht in Dover uitkomt
    Om niet al te veel stroom tegen te krijgen zullen wij vandaag weer niet te laat moeten vertrekken. Ik ga om 8 uur eerst nog even snel wat laatste boodschappen doen bij de Delhaize en dan vertrekken we. Eerst de brug en de sluis natuurlijk door. Om 9 uur varen wij richting de pieren en zetten koers richting het westen. We hebben nog geen idee wat het vandaag zal worden: Nieuwpoort lijkt te kort, Duinkerken is een goed alternatief, maar misschien kunnen wij wel tot Calais komen. We zullen zien. Nadat we het zeil hebben gehesen en het wel erg langzaam gaat (komen de 2 knopen niet voorbij) starten wij de motor rond 11:30 uur maar. Een half uurtje later lijkt er weer wat meer wind te zijn gekomen en kan de motor weer uit. Al snel kunnen wij de halfwinder opzetten, wat snel navolging krijgt van andere schepen. Het is een stralende dag met een strak blauwe lucht en nu de wind er ook bij gekomen is, is het zwaar genieten. Wij besluiten Duinkerken letterlijk en figuurlijk links te laten liggen omdat het veel te warm is om nu al een haven op te zoeken. Wij overwegen nog even om Gravelines binnen te lopen, maar we zijn net een uurtje te laat om nog met een opkomend tij binnen te kunnen lopen. Wij besluiten door te varen naar Calais.
    Rond 17:15 uur komen wij bij Calais aan, het is nog steeds heerlijk weer met een zonnetje en wind (NNE3-5). Dover is nog maar 23,5 mijl, dus waarom niet direct doorzetten? Zo gezegd zo gedaan; wij maken de oversteek. Inmiddels is het grootzeil al een tijdje weg omdat wij bijna voor de wind voeren. De oversteek in iets hoger aan de wind, maar met alleen de halfwinder moet het ook goed gaan. We hebben de stroom een beetje tegen, maar we hebben veel snelheid en zitten wederom steeds boven de 7 knopen. Dover, here we come!
    Na een prachtige en rustige oversteek komen wij klokslag 21 uur in Dover aan. Even melden bij Dover port control op kanaal 74 en een plekje reserveren op kanaal 80. Het is laagwater dus kunnen wij alleen nog in de tidal harbour terecht. Moe maar zeer voldaan eten we nog een beetje aan boord, duiken onder de douche en daarna het bed in. Morgen blijven we lekker liggen en gaan we Dover verkennen.
  • Dinsdag 2 augustus – Dover – Zon ±22°, in de avond miezerige regen
    een rustig dagje in Dover
    Na het ontbijt en de koffie zijn wij met de fietsjes Dover ingegaan. Midden in het stadje hebben wij de St.Mary’s, een katholieke kerk uit de eerste eeuw, bekeken. Trots werden we gewezen op een aantal zaken die met Nederland te maken hadden. Dover heeft zowel in de eerste als tweede wereldoorlog blijkbaar een belangrijke rol voor ons gespeeld. 
    Nadat wij een aantal malen een doodlopende weg zijn ingegaan in de hoop bij het kasteel bovenop de klif uit te komen geven wij de moed op en besluiten wij wat boodschappen te doen en van de lunch, een heerlijk broodje zalm, te genieten. Na wat luieren, lezen, klussen etc stappen we eind van de middag weer op de fiets om de boulevard af te rijden en de pier op te gaan. Er vertrekt op dat moment net een relatief klein cruiseschip, maar het is druk met port control schepen en ook de police laat zich op het water zien. Veel ophef voor een vertrekkend cruiseship lijkt ons.
    Aan boord gegeten en een start gemaakt aan dit verslag. Morgen waarschijnlijk Eastbourne (maar bij ons weet je dat nooit 😉
  • Woensdag 3 augustus – Dover-Eastbourne – 8,5 uur – 45,3 NM – Zon ±27°, VAR
    een prachtige zomerdag met helaas weinig wind
    Om de stroom richting het westen gunstig mee te hebben moeten wij weer vroeg uit de veren. Het is zes uur als wij opstaan en een klein half uurtje varen we weg. Even melden op kanaal 74 en we kunnen vertrekken. Wij blijken niet de enige te zijn die richting het westen gaan. Wij tellen al snel 12-15 schepen die ongeveer gelijk met ons vertrekken: het blijken allemaal Nederlanders te zijn!
    Later blijkt het een grote groep Zuid-Engeland-vaarders te zijn. De Blue Motion, een Bavaria 38, valt op door de ongelooflijk zwarte rookpluimen. Op de marifoon krijgt de schipper allemaal goedbedoelde adviezen om eens te kijken of de schroefas niet zwaar draait etc. Het lijkt er sterk op dat de motor behoorlijk olie gebruikt.
    In het begin hebben we de halfwinder een uurtje op gehad, maar daarna kakt de wind echt helemaal in. Dan de motor maar aan, je kunt niet alles hebben. Heb zonnetje wordt steeds sterker en er zijn veel blauwe luchten te zien. Onderweg hebben wij heel veel bruinvissen gezien, tot een kleine 50 meter voor de boot.
    Als het even begint het te betrekken krijgen wij zowaar nog een paar regendruppels, maar de rest van de dag is het gewoon hoog zomer. Met Eastbourne in zicht (het is dan 14 uur) steekt de wind  nog op en reageren wij meteen door de motor uit te doen en de fok bij te zetten. (het grootzeil hadden wij nog steeds staan) We hebben tot vlak voor de sluis nog heerlijk een uurtje kunnen zeilen. Toppie hoor.
    Wij liggen op B26 en kunnen mooi zien wat er allemaal uit de sluis naar binnen komt. Het blijft indrukwekkend het grote verschil tussen eb en vloed te zien: rond 6 meter !
    ’s Middags wat boodschappen gedaan in de giga supermarkt vlak bij de marina. We hebben besloten aan boord te barbecuen, aldus geschiedde. Na het eten nog even een rondje om de haven gelopen en daarna met een voldaan gevoel onder de dekens gekropen.
    O ja, nog een tip: Great Escape vouchers bieden je de mogelijkheid om voor 7 nachten in een van de aangesloten havens te overnachten voor de prijs van 5. Wij Hollanders kopen deze dus gewoon want korting is korting!
  • Donderdag 4 augustus – Eastbourne – Na regen komt zonneschijn
    It’s raining cats ’n dogs, maar ‘s middags werd het mooi
    Eastbourne in de ochtend: regen, regen en nog eens regen. Wat een verschil met gisteren, toen was het alsof we in de mediterranee lagen, nu lijkt het net of we in Nederland zijn ;-). Het regent de hele ochtend aan een stuk door. Rond 14 uur wordt het eindelijk droog. Wij hadden inmiddels besloten een nachtje extra in Eastbourne te blijven liggen. Rond 15 uur pakken wij de fietsjes en gaan Eastbourne verkennen. Om te lopen is het voor ons net te ver, maar op de fiets is het een heerlijk tochtje. Ik heb me voorgenomen naar de kapper te gaan, want het haar zit me gewoon in de weg. Bij de eerste kapper die we tegenkomen lijkt het erop dat je er een gratis tatoo bij krijgt en de “kappers” zie ik zonder schaar, maar met enkel een tondeuse staan. Nee, deze toch maar niet gokken.
    Even later een kapper die een wat beter gevoel geeft. Het eindresultaat is een erg kort koppie, maar wel met gefatsoeneerde wenkbrauwen 😉 Ik was snel klaar dus liep Hettie, die wat ging shoppen,  alvast tegemoet. Ze liep me straal voorbij, had me niet herkend!
    Nadat we nog ergens op een terrasje van een biertje en wijntje hebben genoten, zijn we de pier van Eastbourne nog op geweest. Jammer van de vergane glorie, want het is een prachtige stijl waarin deze ooit is gebouwd. Echt doodzonde dat ze het blijkbaar niet meer bijhouden. Het staat op het punt van instorten.
    We eten aan boord waar we ons later op de avond voorbereiden op een vroege start morgen. We willen zien dat we Brighton of eventueel Chichester aan kunnen doen. Helaas loopt de stroom deze week alleen heel erg vroeg in de ochtend van oost naar west, dus moeten wij helaas weer vroeg op. Het voordeel is wel dat we lekkere lange dagen hebben.
  • Vrijdag 5 augustus – Eastbourne-Chichester – 12,5 uur – 60 NM – Zon ±26°, W1-4/5
    Flauw windje in de ochtend, maar later geweldig zeilweer, veel zon
    Het is 10 voor 6 als de wekker gaat. Om half zeven worden wij samen met 3 andere zeilschepen geschut en kunnen wij onze reis naar het westen starten. Het weer ziet er mooi rustig uit, misschien wel iets te rustig, want we hebben de motor nodig om vooruit te komen. Als wij om het hoekje van Beachy Head komen, komt er gelukkig ook wat wind opzetten en kan de motor uit. Er staat een rustig windje uit NNW en met het stroompje mee koersen wij rond de 220° richting het zuid-westen. Zodra de eb-stroom weer gaat lopen worden we vanzelf weer richting kustlijn gedrukt. We maken nog twee slagen op het oostelijk halfrond voordat we rond half tien zeilend de nul meridiaan passeren en rond kwart over elf alle wind opraakt. Dat gaat nog een lange dag worden op de motor, jammer maar ’t is niet anders. Maar … gelukkig, rond 14 uur steekt de wind lekker op en is ook gekrompen naar WSW.
    De motor gaat weer uit en we maken steeds meer snelheid. Eerst nog met 2-3 knopen stroom tegen, maar later krijgen we de strooom nog een beetje mee ook. Onderweg hebben wij nog even het idee om naar Brighton te gaan, maar besluiten toch door te varen richting Wight. Achteraf maar goed ook, want wij krijgen nog een geweldig zeilmiddag cadeau. In de ochtend zijn we met het stroompje mee wat veel naar het zuiden afgedwaald, maar de krimpende wind naar WSW zorgt ervoor dat wij nu wel in één slag naar de ingang van Chichester Harbour kunnen zeilen. Het laatste stukje weer even stroom mee en we tikken de 9 knopen weer aan. Het ziet er zelfs naar uit dat wij nog ruim voor hoogwater de kreek in zullen varen.
    Chichester Marina ligt helemaal achter in de kreek. We moeten (of liever gezegd “mógen”) de kreek dus helemaal naar binnen varen. Dankzij de wind, die inmiddels uit SW komt, kunnen we tot vlak voor de sluis zeilen. Een genot om hier te kunnen varen. 5 jaar geleden kwamen wij vlak voor de marina een aantal vast te liggen, maar nu kwamen wij met hoog water binnen en verloopt alles gladjes.
    We herkennen nog veel van 5 jaar geleden, maar de douchekamers zeker niet. Die zijn gerenoveerd. Stellendam, jammer, maar Chichester gaat het nu van jullie winnen. Geweldige douchekamers met toilet, wastafel, thermostaatkranen op de douche en in de familyroom ook nog eens met een dubbele douchekop.
    Na onze schoonmaakbeurt besloten wij in het restaurant in de haven te eten. “The Spinnaker” blijkt in goed indiaas restaurant te zijn waar wij voor een aardige prijs erg lekker hebben gegeten.
    Wederom: moe maar voldaan van een lange, prachtige zeildag duiken we in de kooi.
  • Zaterdag 6 augustus – Chichester – Zon ±21°
    Een heerlijk dagje Chichester op de fiets
    We hebben allebei lekker én lang geslapen. Het is windstil, maar wel bewolkt. In Dover en Eastbourne was het erg druk met Nederlandse zeilers, maar in Chichester Harbour (zo heet de kreek) en in de jachthaven zijn wij de Nederlandse vlag nog niet tegengekomen.
    Na een ontbijt met verse broodjes uit de oven en een kopje koffie zijn we eerst even naar de watersportwinkel gelopen. 5 jaar geleden heeft Hettie hier een “elastiek touwtje” voor haar zonnebril gekocht die uitstekend bevalt. Tot op heden zijn wij deze nooit meer tegen gekomen, terwijl we er op veel plekken naar hebben gezocht. En ja hoor, ze hebben deze hier nog steeds. Die van Hettie was na 5 jaar inmiddels wat uitgerekt en ik heb er ook een gekocht. En natuurlijk een paar extra, want voorlopig komen wij hier waarschijnlijk niet meer en het is natuurlijk ook een leuk cadeautje voor anderen.
    Daarna zijn we op de fietsjes gestapt. Het blijkt dat de Saltern Way, een fietsroute van East Head (het zuidelijkste puntje) naar Chichester over 18 km, zo’n beetje halverwege langs de haven komt. Deze route hebben wij opgepikt om naar Chichester te fietsen. Een mooie route met prachtige uitkijkjes dankzij het glooiende landschap.
    Chichester blijkt een aardige stadje te zijn, waar het op een zaterdag gezellig druk is. Een beetje shoppen en een prima lunch gehad in “the Trend” op South Street. Het is de hele dag bewolkt en zo nu en dan miezert het een beetje. De Cathedral in Chichester blijkt een prachtig kerk te zijn. Als wij binnen zijn is het koor aan het repeteren. Het is niet eens zo’n groot koor, maar het klinkt prachtig in de kerk. We hebben er een tijd naar staan kijken en luisteren en een aantal liederen herkennen we gewoon.
    Bij de fietsjes aangekomen blijkt er een knakker zijn slot om onze remkabels heen te hebben gedaan. Wat jammer dat de betonschaar op de boot ligt. Ons rest niets dan wachten, wat gelukkig niet zo erg lang duurt. De zon is inmiddels uitbundig gaan schijnen en een strak blauwe lucht hangt boven Chichester.
    Terug in de haven nog even genoten van live muziek van een band met een aantal blazers. Helaas moeten ze ermee stoppen omdat er een aantal ligplaatshouders hebben geklaagd. Jammer dat mensen zo onverdraagzaam kunnen zijn.
    Morgen willen we weer iets verder en er wordt rond de 20 knopen wind verwacht. Om het zekere voor het onzekere te nemen besluit ik de genua te vervangen door de high aspect: it’s better to be save.
    Chichester is voorlopig een van onze favoriete plekjes, vreemd genoeg zien we hier maar heel weinig buitenlanders.
    Morgen willen wij na hoogwater (5:33 UK time) vertrekken, het plan is rond 7 uur (8 uur NL-tijd en boordtijd) op te stappen.
  • Zondag 7 augustus – Chichester-Portsmouth (Port Solent) – 4,25 uur – 23 NM – Regen ±18° WSW5-7
    Wind, zon en veel, heel veel regen bij het uitvaren van Chichester Harbour
    Wij zijn vandaag rond kwart voor negen (NL tijd) vertrokken, ruim 2 uur na hoog water. Inmiddels weten wij dat wij onderweg geen problemen met de diepgang zullen hebben. Alleen bij het uitvaren van de Chichester Harbour naar zee bij de Chichester Bar zal er niet al te veel water staan. Het eerste deel is pal wind tegen en dus op de motor, maar al vrij snel kunnen we een beetje opkruisen op de fok. Gezien de wind besluiten we het grootzeil maar weer op te ruimen; er staat een dikke zes, regelmatig zeven.
    Eenmaal bij de Chichester Bar aangekomen wordt het toch nog even spannend. Een enkele keer zie ik de diepte onder de kiel onder de 2 meter komen. Dat lijkt nog ruim voldoende, maar de golfslag is behoorlijk hoog. Ik neem me voor terug te gaan als de dieptemeter structureel onder de 2 meter komt, maar dat gebeurt niet. Een jacht dat met ons mee naar buiten vaart maakt direct een slag en blijft daarmee dicht onder de kust, en daarmee op water van slechts 2-3 meter. Dat lijkt ons geen goed plan en wij zoeken wat dieper water op. Inmiddels hebben wij een gigantische bui over ons heen gehad en een tweede dreigt alweer. Ook hier komt weer giga-veel water uit zetten, maar daarna klaart het op en wordt het langzaam beter weer. De wind blijft echter wel staan; 6 tot 7 beaufort. Even later zie ik weer een zeillat van de High Aspect overboord gaan. Sinds we de high aspect hebben, hebben wij al problemen met die (te zware?) latten in de high aspect. Jammer, want het is verder een heerlijk voorzeil.
    Naarmate we weer wat onder de kust en de luwte van Gosport komen, neemt de golfslag af. We varen nog steeds op de fok Portmouth Harbour binnen. Het is erg leuk varen in deze kreken, wat en mooi waddengebied is.
    Tot vlak voor de sluis van Port Solent kunnen we alles zeilen. De sluis is trouwens bijna niet te zien en ligt verscholen achter een trap. We kunnen snel naar binnen en worden weer allervriendelijkst te woord gestaan.
    We genieten van de vakantie en de lunch. Daarna doet Hettie haar ogen even dicht en spoel ik het zout van de boot. Aan stuurboord maak een een deel van het teak dek schoon met zout zeewater.
    De Premier Marina’s bevallen ons uitstekend. Het is erg comfortabel; ook hier hebben ze het sanitair in eigen badkamers ondergebracht: erg luxe hoor. De Premier Marina’s zijn niet echt duur, zeker niet als je gebruik maakt van de Great Escape vouchers, waarbij wij £126 hebben betaald voor 7 overnachtingen. Het plezierige in de Engelse havens is ook dat je nergens gezeur hebt met muntjes voor elektra, water of douches. Helemaal toppie dus!
    ’s Middags nog even de Marina Superstore in geweest en een fleece jacket gekocht, daarna op een terrasje genoten van een heerlijk zonnetje. Geen wensen meer 😉
  • Maandag 8 augustus – Port Solent-Gosport – 1,4 uur – 3,9 NM – Zon ± 21°, WNW4-6
    Eerst tanken en dan de kortste zeildag van de vakantie
    Vandaag dus een kort dagje, we willen Portmouth in en dan is het handiger om in Gosport te liggen. Vandaar is het een klein stukje met de veerdienst die je tot vlak bij de Spinaker toren van Portsmouth brengt. Voordat we vertrekken tanken we eerst nog wat diesel. Ruim 27 liter voor 22 motoruren is lang niet slecht, ongeveer 1¼ liter per uur.
    Wij blijven erg enthousiast over de Premier Marina’s, het zijn uitstekend uitgeruste jachthavens en het valt op dat het personeel in de jachthavens uitzonderlijk behulpzaam en vriendelijk is. In verband met de Cowes week informeren wij bij het havenkantoor of wij moeten reserveren voor Gosport, maar dat wilde ze in Port Solent wel even voor mij doen.
    Eenmaal de sluis door hebben we slechts een klein stukje moeten motoren voordat we op windpower verder konden. Het is maar een heel klein stukje, dus we hebben het grootzeil maar even lekker ingepakt gelaten. Met alleen de high aspect ging het ook uitstekend.
    Met het pontje zijn we van Gosport van Portsmouth gegaan waar we de hele dag hebben gewandeld en veel gezien. De Cathedral bekeken, tot South Sea gelopen en dan langs de pier weer terug. Dan kom je ook langs de aanlegplek van de hovercraft die je in 10 minuten op Wight afzet. Het vertrek en de aankomst van die hovercraft is leuk om te zien. Als we over de oude stadsmuren lopen herkennen wij weer veel van 5 jaar geleden. Het geeft ook een prachtig uitzicht over de drukke haven van Portsmouth. We hebben nog iemand zien abseilen van de Spinnaker Tower (hij liever dan wij). Op de terugweg nog even boodschappen gedaan in Gosport voordat we aan boord hebben gegeten en lekker languit op de banken konden zitten.
  • Dinsdag 9 augustus – Gosport-Lymington – 3,5 uur – 21 NM – Zon ±20°, NW4-6
    Het lekker stukje zeilen met blauwe luchten in de vroege ochtend
    Hoogwater is deze dagen vroeg in de ochtend, dus het is steeds vroeg op. Zo ook vandaag, de wekker om half 8 (NL tijd) gezet en om 8 uur maken we los. Gek genoeg is het nog rustig op het water, hoewel we zeker niet de enige zijn. Er zijn nog wat schepen die richting het westen gaan en het stroompje mee willen pakken. Verder is het altijd erg druk met veerdiensten en de hovercraft. Wij vertrekken met zeer rustig weer en een beetje wind, maar deze trekt al snel aan tot een plezierige 4-5 met uitschieters naar 6. De golfslag is niet zo hoog, dus lekker comfortabel zeilen. Het is heerlijk weer en het zonnetje laat zich veelvuldig zien. Zo nu en dan een wolkje die schaduw levert, maar over het algemeen prima zeilweer. We passeren de Cowes en verbazen ons over het aantal schepen dat aan lage wal voor anker liggen. Als wij tegen 9 uur (UK tijd) Cowes passeren zien we voorzichtig wat activiteit, maar veel schepen varen nog niet uit. Met 5 slagen stevenen wij af op Lymington en als wij tegen 10 uur local time Lymington binnen lopen, zijn er al behoorlijk wat schepen die naar buiten komen, blijkbaar op weg naar een wedstrijd. Wij melden ons via de marifoon op kanaal 80 en krijgen een box aangewezen: C34. Eenmaal in de haven zien we de C-steiger die slechts tot 22 doortelt. Vreemd toch? Verkeerd verstaan? Nog maar eens informeren via channel 80. “O sir, it seems you are in the wrong marina”. We moeten dus nog even doorvaren naar de volgende marina 😉
    Eenmaal aangekomen even een kijkje nemen naar het sanitair. Nog mooier en luxer dan we al eerder tegen waren gekomen en dat in tegenstelling tot de jachthaven zelf, want die oogt niet uitzonderlijk, een beetje rommelig zelfs. We verwachten hier wat meer te betalen dan we tot op heden zijn gewend. Dat kan natuurlijk niet anders, want omgerekend hebben wij iets meer dan 18 pound per nacht betaald. En ja hoor, ruim 34 pound per nacht.
    We gaan eerst maar eens aan het uitgestelde ontbijt en aan bakboord het teakdek met zeewater schoongemaakt voordat we onze fietsjes pakken (wat fijn dat we die hebben gekocht zeg) en naar het stadje fietsen. Lymington blijkt echter heel dichtbij te zijn en nog een erg leuk oud stadje ook. Lekker gewandeld, een ijsje gegeten en wat spullen voor de boot gekocht. Daarna hebben we de bijboot opgeblazen en zijn we het riviertje afgegaan, wat helaas al snel doodliep tegen een spuisluis.
    Maar weer op de fietsjes gestapt, wat eten voor de komende dagen gehaald en weer aan boord gegeten; zalm met pasta, hmmm. En ….. lekker buiten om 21 uur! Kunnen eten. Het was een heerlijke dag! Morgen Pool? Kunnen we iets later vertrekken.
  • Woensdag 10 augustus – Lymington-Poole – 5,25 uur – 29 NM – Zon ±24°, W4-7
    Veel zon, veel wind en veel genieten
    Vandaag is het plan richting Poole te varen. Het tij helpt ons om vandaag lekker rustig aan te doen en uitgebreid te ontbijten, douchen, water tanken, etc. Tegen 11 uur gaan de trossen los. In de haven lijkt er niet veel wind te staan, maar buiten staat toch de stevige bries (die trouwens ook werd verwacht). We kunnen zeilend de haven uit, de motor zullen wij vandaag niet veel gebruiken. Er staat een stevige westen wind, dus op de West Solent is het wat opkruisen richting de Needles. Net voor Needles Channel krijgt de wind vrij spel en besluit ik een rif te zetten, het wordt uiteindelijk een dubbel rif omdat een beetje comfortabel zeilen ook wat waard is. Bijna klaar met het steken van het rif denkt een Engelsman dat het handig is om recht voor onze boeg z’n zeiltjes te hijsen en niet in de gaten hebben wat er om hem heen gebeurd. Ik ben net klaar met mijn rif en ga maar snel overstag om hem niet te t-bonen. Nog steeds wordt er gekeken alsof het de gewoonste zaak van de wereld om je schip dwars voor een zeilend schip neer te leggen, maar ach, we hebben vakantie.
    Even later passeren we de Needles die veel indruk maken. Ook de smalle doorgang maakt veel indruk. Er worden veel foto’s geschoten.
    Het blijft stevig doorwaaien, maar door de high aspect en het dubbele rif varen we heerlijk relaxed richting Poole. We kiezen ervoor eerst een slag richting ZW, zeewaarts te maken, voordat wij weer wat NW gaan. Uiteindelijk zijn we in 2 slagen bij de aanloop van Poole. Ook weer erg smal, maar goed betond.
    Er vaart een kabel pont van South Haven naar North Haven en vv. De pont is zo groot en de overtocht zo kort, dat het bijna een brugverbinding is. We kunnen zeilend door tot het plaatsje Poole. We hebben gehoord dat de jachthavens hier echt duur zijn, dus daar zijn wij op voorbereid. Als wij aanleggen in de Yach Club van Poole valt het op dat er geen electra op de steigers aanwezig zijn. Later blijkt de prijs navenant te zijn: “slechts” 26 pound, dus ong. 33 euro.
    Wij pakken de fietsjes weer (o wat is dit toch een prima aankoop geweest!) en fietsen in en om Poole wat in het rond. Een tijdje staan kijken naar een paar wakeboarders, maar nu eens niet op het water, maar met grote skateboard op het gras. De sprongen die ze maken doen niet onder voor de water-wakeboarders. Erg spectaculair om te zien.
    Bij de Jolly Sailor hebben we nog wat gedronken, voordat wij aan boord (weer heerlijk) hebben gegeten.
  • Donderdag 11 augustus – Poole-Southampton – 6,3 uur – 38 NM – Droog ±20°, W6
    Wind en brekers, dus toch niet droog
    Vrijdag willen we toch graag in de buurt van Cowes zijn om het vuurwerk te kunnen zien, dus besluiten we vandaag toch weer terug te gaan. Het weer lijkt de komende dagen wat minder te worden en in Poole heeft het vanochtend aardig doorgeregend. Het tij helpt ons ook vandaag weer om rustig aan te doen, we willen pas tegen 2 uur (NL tijd) vertrekken, dus alle tijd voor een ontbijt en wat klusjes. Nieuwe rubbers voor het toilet hebben we al een tijdje liggen en die moeten er nu maar eens ingezet worden. De motor blijkt ook wat olie te kunnen gebruiken en de v-snaar iets strakker gezet.
    Even voor 2 uur vertrekken we met een behoorlijk hoeveelheid wind in de rug. Het zeil kan dus weer snel op. Het grootzeil laat ik voorlopig lekker waar hij zit: onder de huik. De high aspect zal het vandaag alleen moeten doen.
    Het loopt lekker, we hebben een schip voor ons en verder is het water bijna leeg. Voor Boscombe halen we het schip, een Bavaria 36, in en sturen af naar de Needles. Even voor de Needles worden de golven steeds hoger opgestuwd. Het water heeft vanaf de Atlantisch Oceaan vrij spel en komt dan ineens de banken bij de Needles tegen, brekers en echt hoge golven tot gevolg. Aan het gezicht van Hettie kan ik zien als er weer een hogen golf achter ons aankomt. De Dinky wordt regelmatig tegen de spiegel gedrukt, wat ik iets minder vind. Een aantal keer komen de golven van achter binnen zetten.
    Vlak voor de Needles is het ineens echt raak, een grote breker komt over de rand de kuip in. Ik schat het op minstens 200 liter water, maar het zou zo meer kunnen zijn. Gelukkig hadden wij het luikje voor de kajuit net dicht gedaan en was ik er goed op gekleed (in vol ornaat), maar Hettie hield het echt niet droog meer; als een verzopen kat dus! De hoge golven met hier en daar een breker bleven best spannend, maar uiteindelijk zijn we de Needles goed voorbij gekomen. Eenmaal in de Solent namen de golven snel af maar de wind bleef nog wel staat. Deze wind, samen met ruim 2 knopen stroom mee, maken dat wij op aleen een high aspect tegen de 9 knopen gaan.
    Het is net kwart over 8 (NL tijd) als wij in Swanwick Marina aanleggen en daar in de bistro een welverdiende maaltijd nuttigen. Hoewel het de hele dag zwaarbewolkt was, hebben we onderweg geen regen gehad en het zonnetje aan het eind van de dag toch nog een paar keer gezien.
    In de haven hebben wij het kussentje en de broek van Hettie maar even uitgebreid met zoet water gespoeld.
  • Vrijdag 12 augustus – Southampton (Swanwick) – Wisselend
    Dagje rust met vuurwerk tot slot
    Vandaag blijven we een dagje liggen.We zijn inmiddels ook al voorzichtig begonnen de terugreis te plannen terwijl we (gelukkig) pas halverwege de vakantie zijn. Als het even lukt, willen we nog een paar dagen rustig in Zeeland zijn en we willen ook zien om Gravelines aan te doen.
    Vandaag hebben we de fietsjes weer gepakt en zijn naar de supermarkt gefiets. De afstand viel wel mee, maar heuveltje op blijft, zelfs met die topfietjes van ons, een hele opgave. Gelukkig was de terugreis heuveltje af….zoeff, daar gingen we…
    In de grote Tesco supermarkt lopen we opeens de Apple store tegen het lijf. Hij stond al lange tijd op de planning, maar nu moest het er maar van komen; de iPad2 will become ours….
    ‘s Avonds eerst aan boord gegeten en daarna op de fietsjes gestapt omdat we het spetterende vuurwerk van de Cowes mee willen maken. Het is ong 7 kilometer om bij het zuidelijke puntje te komen waarvan wij denken een goed zicht te hebben op het vuurwerk. Ook nu is het weer heuveltje af (lekker) en heuveltje op (minder). Bij het plaatsje Warsash lijkt het een goed zicht te geven over de Solent naar de Cowes. Onderweg komen we tot 2 maal toe een vosje tegen, prachtige beestjes om te zien! Eenmaal in de buurt worden wij door Engelsen gevraagd waar de beach is, die wij natuurlijk netjes de weg wijzen 😉 En ja hoor, een paar tellen later staan we op het strand en blijken er nogal wat meer mensen dit mooie plekje gevonden te hebben.Er branden al een paar kampvuurtjes en het is er gezellig. Klokslag half tien barst het vuurwerk los. Hoewel het vuurwerk wel erg ver bij ons vandaan is, is het toch mooi om te zien. Na afloop klinkt er dan ook applaus vanaf het strand.
    Op de terugweg nemen we in de pub nog wat te drinken voordat wij weer richting boot gaan. We zijn dan klaarwakker en lezen en internetten we veel te lang door waardoor we laat in bed liggen.
  • Zaterdag 13 augustus – Southampton-Southsea (Portsmouth) – 3,25 uur – 19 NM – Wisselend, W4-6
    Laatste dag over de Solent
    Met somber weer vertrekken wij rond half negen uit Swanwich Marina. Er staat een rustig windje uit het westen tot zuid-westen. Het eerste stukje is het pal wind tegen en dus op de motor, maar zodra we de Hambles bijna uit zijn kan de motor uit en gaan we op high-aspect en het grootzeil verder.
    Naarmate de ochtend vordert laat het zonnetje zich steeds vaken zien en trekt de wind langzaam iets aan. We lopen ruim 6 knopen richting Portsmouth en later Southsea.
    Als we Langstone Harbour binnen lopen blijkt daar een zeer strakke stroming te staan: ruim 3,5 knoop! En voor we het weten zijn we de ingang naar de marina al voorbij en moeten dus toch een stukje terug stroomopwaarts; volle kracht vooruit dus! 😉
    Onderweg bleek de iPad geen GPS ontvangst te bieden en daar hadden we hem nu juist voor gekocht. Een snelle blik op internet leert dat we de 3G versie hadden moeten hebben om GPS ondersteuning te krijgen. Stom en balen dus. Na wat telefoontjes heen en weer blijkt dat we hem kunnen ruilen, maar moeten daarvoor naar de dichtsbijzijnde Tesco waar de iPad wordt verkocht en dat is….. Burlesdon, waar we hem ook hebben gekocht. Gelukkig biedt Martin, de buurman in Southsea uitkomst. Hij biedt ons aan “even” heen en weer te rijden en onderweg de omgeving te laten zien. Hij brengt ons uiteindelijk naar de “top of the hill” met werkelijk een fantastisch uitzicht over Portsmouth, de Solent en vanwaar wij het komplete eiland Wight kunnen overzien; van de Needles tot en met Bembridge.
  • Zondag 14 augustus – Southsea (Portsmouth)-Brighton – 7 uur – 19 NM – Volop zon, WSW6-7
    Stroom tegen, 8 mijl te veel gevaren
    Op ons gemakje vertrekken wij pas in de middag vanuit Southsea. Het belooft een mooie zonnige dag te worden, het stroompje tegen naar Brighton, maar ach, dat zal wel meevallen. Er staat een rustig windje als wij uit Southsea vertrekken. Als we iets ruimer kunnen varen zetten we snel de halfwinder, de afstand is groot genoeg om dat extra mijltje te kunnen gebruiken.
    Na een half uurtje steekt de wind toch behoorlijk op en we besluiten de halfwinder maar weer weg te halen en verder te varen op high-aspect en het grootzeil. De wind blijft behoorlijk aansterken en er staat al snel een dikke 6 met uitschieters naar 7. Op het log komen we regelmatig boven de 10 knopen, maar de GPS komt nog maar net op de 5 knopen. Dat beetje stroom tegen blijkt dus meer dan een beetje te zijn!
    De wind staat WSW, dus pal in de rug, niet de leukste koers om te varen. We besluiten maar wat af te kruisen. De stuurautomaat zal deze koers niet aankunnen, dus alles wordt op het handje gestuurd. De zon maakt echter alles goed, het is eigenlijk perfect zeilweer. Er zitten 2 schepen voor ons, waarvan wij er een inhalen en op de andere blijven we zo’n beetje op dezelfde afstand varen. Ze blijken allebei ook naar Brighton te gaan. De ingang bij Brighton is weer even spannend omdat de wind maar blijft staan. We zien de golven tot over de hoge betonnen golfbrekers van Brighton kapot slaan; een spectaculair gezicht behalve als je daar zelf naar binnen moet varen. Het gaat echter gesmeerd en komen (gelukkig 😉 weer veilig aan. De passanten worden naar 3 pontons gedirigeerd terwijl er nog een groot aantal boxen vrij zijn. We vinden uiteindelijk toch een lekker plekje aan pontoon 10, noord.
    Wij blijken vandaag 51,7 mijl door het water te hebben gevaren terwijl we maar 43,7 mijl op de GPS hebben afgelegd; 8 mijl stroom tegen gehad dus!
    We melden ons snel en zoeken een restaurant uit om van een welverdiende maaltij te genieten die wij, vinden we zelf, na vandaag best hebben verdiend.
  • Maandag 15 augustus – Brighton-Eastbourne – 4 uur – 20 NM – Zon!, WSW1-4
    Jasper wordt vandaag 26 !! – Top zeildag en weer 4 mijl goed gemaakt
    Het belooft vandaag een mooie dag te worden met rustiger weer dan gisteren. Even voor kwart over 9 (NL tijd) vertrekken we uit Brighton richting Eastbourne. Het zonnetje laat zich al zien, het ziet er prachtig en rustig uit. Vol enthousiasme zetten we het grootzeil, maar dat dwarrelt alle kanten op. Waar we gisteren wat teveel van hadden, komen we nu weer tekort; wind dus. Echter niet getreurd, het weer is echt geweldig. We blijven lekker onder de kust en genieten volop van de krijtrotsen en wat er verder nog te zien is. Na een klein uurtje komt er toch wat wind. Het grootzeil naar beneden, de halfwinder op en de motor uit: nog meer genieten.
    We schieten behoorlijk wat foto’s en genieten van de prachtige dag. In de buurt van Beachy Head zien we wat mensen op boven de krijtrotsen lopen en pas dan zie je hoe hoog de rotsen zijn. De mensen bovenop zijn bijna niet te zien, het is gewoon eng om dan die mensjes zo hoog op de krijtrotsen te zien lopen. Tot vlak voor (de voor ons inmiddels bekende) Sovereign Harbour van Eastbourne kunnen we de halfwinder laten staan. Rond 13 uur leggen we aan en genieten van een rustige middag in de zon.
    Als wij ’s avonds nog even wat laatste boodschappen doen, betrekt het echter en begint het wat miezerig te regenen. Het mag de pret van deze mooie dag niet drukken.
  • Dinsdag 16 augustus – Eastbourne-Boulogne – 8 uur – 51 NM – Zon, SW3-4
    Mooie zeildag voor de oversteek terug
    Rond kwart over negen liggen wij in de sluis van Sovereign Harbour in Eastbourne. Het is laag water en we zakken dus een behoorlijk eind naar beneden. Door technische problemen in de sluis, duurt het allemaal iets langer dan normaal en zit de sluis zowaar helemaal vol me schepen.Afhankelijk van de wind(richting) willen wij Boulogne of Dover aandoen. We besluiten het grootzeil ingepakt te houden omdat het er alle schijn van heeft dat we op de halfwinder kunnen varen, die op het dek wordt klaargelegd voor gebruik.
    Eenmaal op zee besluiten we toch de halfwinder op te ruimen en het grootzeil en high aspect te hijsen. Er staat een rustig (niet tegenvallend) windje uit zuid-zuid-west. We besluiten dat het Boulogne zal worden. De stuurautomaat kan voor het eerst deze vakantie lang op blijven staan, waardoor het een ontspannen tocht is.
    Bij de shipping-lane aangekomen moeten we de vrachtschepen goed in de gaten houden omdat het best druk is, zeker de zuid-noord route blijkt erg druk te zijn waardoor we zeer regelmatig schepen pijlen. Op een gegeven moment staan we zelfs op het punt er een via de marifoon aan te roepen, maar dan blijkt hij “vanzelf” al iets bijdraait, waardoor er van ons geen filmpje op youtube hoeft te komen.
    Na een prachtige zeildag komen wij rond 17 uur aan in Boulogne, waar we nog even in de kuip kunnen relaxen met een borreltje en een zonnetje. Het is gewoon warm in de haven.
    ’s Avonds zijn we op de fiets Boulogne ingegaan en hebben daar aan een pleintje gegeten.
    Morgen willen we proberen Gravelines aan te doen, maar dat houdt helaas wel in dat we tegen de stroom in moeten varen als we met hoog water bij Gravelines uit willen komen, en dat willen wij, maar ach, wat maakt het uit, we hebben vakantie en het is mooi weer.
  • Woensdag 17 augustus – Boulogne-Gravelines – 7,75 uur – 35 NM (bijna 44NM op het log!) – Droog, NNE1-5
    Stroom tegen, te weinig wind tegen, maar wel in Gravelines
    Al vroeg was er veel activiteit in de haven van Boulogne, er blijken aardig wat mensen te vertrekken. Wij worden rond half zeven wakker en worden direct aangestoken door al die vertrekkers. “Laten wij ook maar vroeg weg gaan, dan hebben we misschien toch nog een beetje stroom mee” is onze gedachte. Zo gezegd zo gedaan. We zetten een kopje thee en ik haal de fietsjes op en pak ze in voor vertrek (ze liggen in de punt voorin in fiets-tassen) en Hettie maakt wat broodjes klaar. Rond kwart voor acht vertrekken wij nadat wij onze Engelse buren, die bij ons dubbel liggen,  weer netjes aan de steiger hebben vastgelegd 😉 Eenmaal buiten blijkt de wind pal tegen te staan en de stroom dus ook al. Regelmatig hebben we bijna 3 knopen stroom tegen, dat schiet dus niet echt op. Grootzeil bij, de motor aan en de stuurautomaat doet de rest. Onderweg heb ik de high aspect verwisseld voor de genua, de verwachting is weinig wind voor de komende dagen.
    We blijven dicht bij de kust, zo veel mogelijk op ondiep water om misschien iets minder tegenstroom te hebben. Het lijkt zijn vruchten af te werpen, want het schip dat achter ons aan kwam en meer op zee vaart, raakt ver bij ons achterop. Het voordeel van dicht onder de kust varen is ook dat je veel meer ziet. De kust bij Cap Griz is een mooie. Het is zeer helder weer en de kust van Engeland is goed te zien. Zelfs de huizen in Dover zijn met de verrekijker te zien. Als je de kusten van Engeland en Frankrijk bekijkt, heeft het er alle schijn van dat er ooit een aardbreuk is geweest en dat Engeland zo van het vaste land van Europa is gescheurd. De krijtrotsen van Engeland kun zo op die van Cap Griz plakken.
    Bij Calais is het erg druk met veerdiensten, maar ook erg overzichtelijk, met name omdat de vaargeul daar maar smal is. We kunnen netjes achter de ene en voor de andere pont langs oversteken.
    Bij Calais kan de motor uit en gaan we verder op zeil. Het ziet ernaar uit dat we precies op hoogwater bij Gravelines zijn, gelukkig maar want we vinden het best spannend. Heel langzaam krijgen we wat minder tegenstroom en vlak voor Gravelines zelfs stroom mee. Het zorgt ervoor dat wij rond 15 uur bij Gravelines zijn wat zo’n 3 kwartier voor hoogwater is. Beter kan bijna niet!
    Vlak voor Gravelines krijgen we nog een bruinvis vlak voor de boot, maar die laat zich daarna niet mer zien, wel gaaf hoor zo dichtbij.
    De aanloop van Gravelines valt bij laagwater helemaal droog, maar nu kunnen wij er met hoogwater binnenvaren. Het verschil tussen hoog en laagwater is rond 5 meter!
    Bij de ingang van Gravelines gaat het grootzeil naar beneden en varen we op de genua naar binnen toe. Het lijkt net een vakantiepark als je binnen komt varen. Het krioelt er van de kleine bootjes van de zeilscholen, windsurfers en er komt zelfs een bankstel voorbij zetten! Een speedboot trekt dit opblaasbankstel waarop twee mensen zitten die er blijkbaar erg van genieten. Al met al een zeer vriendelijke binnenkomst. Wij vinden het nog steeds spannend wat betreft diepgang. We steken 2 meter en het moet wel kunnen, maar toch. Het laagste wat we zien is 1,9 mtr onder de kiel, het gaat dus goed.
    De sluis voor de jachthaven staat van ±3 uur voor hoogwater tot 3 uur na hoogwater open en nu dus ook. We krijgen een plekje door de havenmeester aangewezen, die trouwens geen woord engels spreekt. Rond 7 uur hebben wij al geen water meer onder de kiel en begint het toch weer even spannend te worden: het zal toch wel goed gaan? Niet veel later gaan 2 mannen met de sluisdeuren aan de gang. Het zijn oude deuren met een dito brug daarboven, waarvan je niet het idee hebt dat ze nog in gebruik zijn, maar gelukkig is dat wel het geval. De mannen moeten de sluisdeur met een lange houten paal wat helpen, maar uiteindelijk krijgen ze beide deuren dicht. Gelukkig, wij liggen nu veilig op voldoende water (of toch gewoon modder?) We willen hier 2 nachten blijven, dus het is te hopen dat ze de sluisdeuren de komende 4 keer met laagwater ook nog weer dicht zullen krijgen 😉
  • Donderdag 18 augustus – Gravelines – 0 NM – Druilerig, toch meest droog, 18°
    Een (qua weer) sombere dag in Gravelines
    Even voor acht uur werd ik wakker voor mijn ochtendplasje toen ik ook even een blik naar buiten wierp en raar op mijn neus keek. Om ons heen zag ik slib, wij lagen daar midden in. De sluis lekt blijkbaar voldoende water om de kom van de haven nog lager te laten zakken en onze inschatting is dat de kering met hoog water vannacht niet open is geweest. In het slik kun je ook precies zijn hoe de verschillende boten hebben gevaren. Dus ook bij “hoog” water varen we door het slik heen.
    Het zal tegen 11 uur weer hoog water zijn, maar hopen dat er niet nog meer water verdwijnt. We zijn even van slag als even later, nog voor negen uur het water weer stijgt. Hoe kan dat nu, want hoog water is er pas over een uurtje of 2. We begrijpen het even niet, totdat we bedenken dat ze vanuit de grachten van het stadje water in de havenkom hebben moeten laten lopen. Dat blijkt ook zo te zijn, want het water in de aanloop van Gravelines zakt nog steeds.
    Na het ontbijt hebben we de fietjes gepakt om het lage water eens goed te bekijken en op de foto te zetten. We fietsen naar de havenlichten aan het begin van de aanloop naar Gravelines, wat nog een behoorlijk stukje fietsen is tegen de straffe wind in. We maken veel foto’s, want bijzonder blijft het.
    In en rond de waterlijn van het lage water is het een drukte van belang. Garnalen worden geschept, mosseltjes gezocht en wat allemaal niet meer. Jammer dat het weer aanzienlijk minder is dan verwacht. Het regent zo nu en dan, welliswaar heel licht, maar wij hadden het zonnetje liever gezien.
    Op de terugweg rijden wij door het vestingstadje Gravelines op zoek naar een kopje koffie. Het stadje blijkt ons wat tegen te vallen, maar misschien zijn we te veel verwend met Naarden, Muiden en de vele vestingstadjes die nederland rijk is. We drinken ergens wat koffie en pakken de fietsjes weer om de omgeving verder te verkennen. We rijden door de vestingwallen die erg veel op die van Naarden lijken. Hier en daar zijn ze gerestaureerd, maar op andere plekken zijn de vestingwallen er erg slecht aan toe. Het is een leuke fietstocht zo door deze vestingwallen. Tussen de middag nemen we een lunch in het restaurant Aux Kompas, vlak bij de haven. ’s Middags nog even lekker wat luieren en met hoog water pak ik de fiets om Gravelines nu met hoog water te bekijken en fotograferen. Op de terugweg begeeft mijn fiets het helaas. Hettandwiel blijkt van het achterwiel te zijn verdwenen!? Balen dus, want we waren zo blij met onze fietsjes.
    Hopen op een mooiere dag met wat zon voor morgen. Het plan is rond een uur of 2 a 3 te vretrekken richting Duinkerken of misschien Nieuwpoort.
  • Vrijdag 19 augustus – Gravelines-Boulogne – 5,5 uur – 31 NM – Zon, VAR1-3
    Prachtig weer, veel stroom mee en slechts 2 uurtjes kunnen zeilen
    We starten de dag rustig op, ik ga even douchen, weerbericht bekijken en vers brood bij de bakker halen. Mijn zonnebril heb ik niet nodig als ik rond kwart over tien op pad. Het weerbericht voor de komende dagen ziet er goed uit; veel zon, wel wat weinig wind. Dat zou in schril contrast staan met gisteren, want het was een onstuimige en sombere dag. Ik houd me maar even aan de weersvoorspellingen vast. Als ik bij de bakker naar buiten stap schijnt de zon en de lucht alsmaar blauwer en blauwer. Zou de verwachting dan toch kloppen? 😉
    Het is vandaag tegen 17 uur hoogwater, ik verwacht dat wij tussen 2 en 3 uur zullen kunnen vertrekken. Als het een beetje meezit wordt het Nieuwpoort, anders is Duinkerken een optie.
    Als naar verwachting de deuren van de waterkering om 14 uur opengaan, wordt ik direct onrustig om te vertrekken, maar we liggen nog volop in de modder. Ons rest niets dan geduld te hebben. Even na half drie gooien we los en proberen we rustig uit te varen, maar we komen al snel vast te liggen in het slik. Geduld kan een schone zaak zijn, maar soms lastig 😉
    Rond 5 voor 3 lukt het ons dat echt en gaan we op pad (hoogwater Gravelines is om 5 voor 5). Het is een prachtige zonnige dag verworden en in de aanloopgeul van Gravelines lijkt er een lekker windje te staan, maar schijn bedriegt want eenmaal op zee blijkt het 1 a 3 knopen wind te staan. Te weinig om echt vooruit te komen en de motor zal dus toch aan moeten. Uiteindelijk wordt het zeilen afgewisseld met motoren en kunnen we al met al toch 2uur zeilen.
    Om 20 uur komen we bij de havenlichten van Nieuwpoort aan. Dit keer hang ik de fenders op, wat ik beter niet had kunnen doen; ik laat er een in het water vallen. Snel draaien en in mum van tijd hadden we de fender weer uit het water. Goeie les, dat is gewoon het werkje van Hettie 😉
    Een half uurtje later snellen we ons naar het restaurant van de jachthaven WSKLuM. In de bistro lekker gegeten, maar echt goedkoop is het daar niet. De bediening is er erg onrustig en ze lopen veel heen en weer te rennen, maar ze zijn verder wel vriendelijk.
  • Zaterdag 20 augustus – Nieuwpoort-Vlissingen – 9,25 uur – 43,5 NM – Zon, NW-NE1-3
    een rustige lange zeildag
    Het is alweer prachtig weer en er lijkt nu ook wel iets wind te staan. Vol goede moed gooien we klokslag 12 uur los op weg naar (waarschijnlijk) Vlissingen. We zijn blijkbaar niet de enige die het idee hebben opgevat om het water op te gaan, want het is heel erg druk in de aanloop van Nieuwpoort. Even een foto maken, maar….. waar is het fototoestel? Stom, stommer, stomst: moet hem gisteravond zijn vergeten in de bistro. Het bonnetje had ik nog dus snel bellen en jawel hoor; ze hadden hem netjes opgeborgen. Snel rechtsomkeer, grootzeil weer laten zakken en terug dus.
    Het kostte me natuurlijk wel weer een extra fooi, maar gelukkig heb ik mijn fototoestel weer terug.
    Al met al vertrekken wij met een half uurtje vertraging richting nederland.
    Zoals verwacht beginnen we lange tijd met stroom tegen en ook nu helaas heel weinig wind. Eerst ruime wind wat dan al helemaal niet opschiet, later ruimt de wind zodat we hoog aan de wind kunnen varen. Ook vandaag weer motor aan, motor uit, maar vanaf Oostende kunnen we gelukkig blijven zeilen, het gaat niet echt snel, maar het is weer prachtig weer. Zeebrugge kunnen we nog net halen door heel hoog te varen, daarna kunnen we iets vallen om richting Vlissingen te gaan, maar de wind ruimt ook met ons mee. Het blijft dus steeds heel hoog aan de wind varen, maar wel met het stroompje mee. Even na 20 uur en 2 mijl voor Vlissingen ruimt de wind te veel en krijgen we de stroom tegen, dus besluiten we de motor aan te doen. Onderweg hadden we al met de binnenhaven Michiel de Ruyter gebeld, maar die lagen al vol, we gaan dus door naar de Schelde, achter de sluis.
    Daar aangekomen, is de keuken al dicht, maar een kindermenuutje (frites met kip-nuggets) kon nog wel. O, wat waren die lekker 😉
    We besluiten morgen op ons gemakje naar Veere en over het Veerse meer richting de Oosterschelde te gaan. We hebben deze vakantie al zo veel zee gezien, dat het ook wel eens leuk is binnendoor te varen.
  • Zondag 21 augustus – Vlissingen-Boulogne – 8 uur – 51 NM – Zon, SW3-4
    Mooie zeildag voor de oversteek terug
    Hettie gaat eerst nog wat boodschappen doen bij de AH XL die hier vlakbij is én open is op zondag voordat we aan het ontbijt gaan. Het is warm weer, een beetje broeierig en er wordt gewaarschuwd voor slecht weer, maar dat met name in Zuid-Oost Nederland.
    Om kwart over 12 varen wij de box uit op weg naar Veere door het kanaal door Walcheren. We moeten echter een half uur wachten voordat de Keersluisbrug open wil gaan. Met 4 schepen varen we richting Middelburg. Als enige varen we heel rustig op de genua. Als we de lichten van de eerste brug op groen/rood zien staan, halen we de genua binnen en starten we de motor. Na de brug bij Souburg krijgen we via de marifoon te horen dat de Schroebrug bij Middelburg om 13:30 uur zal draaien en dat wij deze kunnen halen als we flink doorvaren. In de verte zien we de torentjes van Middelburg al verschijnen, volgende keer maar weer eens de tijd nemen om Middelburg echt aan te doen, nu varen we direct door richting Veere. We varen flink door met als resultaat dat we inderdaad op tijd zijn voor de brug in Middelburg. Na de vertraging bij de Keersluisbrug loopt het dus lekker vlot door.
    De genua gaat weer op en de motor uit. Op ons gemakkie varen wij het kanaal door naar de sluis bij Veere.
    Na de sluis gaan we rechtsaf het Veerse meer op met grootzeil en genua vol op. Er staat een lekker windje, wel iets te ruim, maar dat mag de pret niet drukken. Het is gezellig druk alsof het de Loosdrechtse plassen zijn met veel kleinere open bootjes ala de Centaur.
    Op ons gemak varen wij verder het Veerse meer volledig op zeil door totdat we bij de Zandkreeksluis zijn om de Oosterschelde op te varen. Hier moeten wij even wachten voordat we door kunnen. Voor ons liggen 2 duitse jongens met een klein bootje te wachten voor de schutting. De jongens zien er niet echt voorbereid uit om het grotere water op te gaan. Reddingsvesten zijn niet te zien en het bootje straalt ook niet veel zeewaardigheid uit. Gelukkig besluiten de jongens zelf rechtsomkeer te maken, terug het Veerse meer op.,
    Op de Oosterschelde varen we met gezwinde spoed ricthing de Zeelandbrug. Wat jammer dat de opening net aan de verkeerde kant zit, bij Zierikzee en niet bij Colijnsplaat 😉 De brug gaat om 10 over het heel en 10 over het half open. Wij komen er om 10 vóór half zeven aan en moeten dus 20 minuten wachten voordat we door kunnen. Op het grootzeil varen we voor de brug wat heen en weer.
    Op weg naar Colijnsplaat hebben we de stroom weer flink tegen; ruim 2 knopen. We worden door de stroom ook steeds teruggezet naar de Zeelandbrug. Ondanks dat we behoorlijk vaart kunnen maken, schiet het niet zo op naar Colijnsplaat. Een mijl voor Colijnsplaat besluiten we de zeiltjes op te ruimen en de motor aan te zetten.
    Aan boord drinken we nog een welverdiende borrel voordat wij bij cafe Juliana genieten van een overheerlijk menuutje: tometen/groentensoep, 4 sliptongetjes met frites en sla en een uitgebreide koffie toe voor 15 euro pp. Dat is nog eens wat anders dan de bistro in Nieuwpoort, het eten was er zeker niet minder om!
  • Maandag 22 augustus – Colijnsplaat-Oude Tonge – 4 uur – 18 NM – Regen, N3-4
    Een natte dag
    Na wat wikken en wegen besluiten we terug de staandemast route te doen over Haarlem. Deze hebben wij nog nooit gevaren en het we hebben deze vakantie al veel zee gezien, misschien leuk het af te wisselen met wat binnenwateren.
    Om de stroom mee te hebben richting Voilkerak moeten we pas laat in de middag weg, maar we besluiten wat eerder weg te gaan en nemen de stroom tegen weer voor lief.
    Even half drie vertekken wij uit Colijnsplaat op weg naar Oude Tonge, We zijn weer veel te vroeg (of net te laat) bij de Zeelnadbrug en moeten daar weer wat heen en weer laveren voordat wij om 10 over 3 door de Zeelandbrug kunnen.
    Daarna kunnen wij alles weer zeilen en de regen nemen wij voor lief. Dat hebben we eigenlijk deze vakantie nog niet zo veel gehad. Vlak voor de Krabbegatsluizen gaan de zeilen naar beneden en kunnen wij zo de sluis invaren. Direct daarna gaan de deuren dicht en worden we vlotjes geschut.
    Het kleine stukje naar Oude Tonge zetten we zeilen toch weer op, die in de aanloop naar Oude Tonge pas weer strijken. De maximale diepgang is 2 mtr en wij weten inmiddels dat wij dat ook steken. Onderweg ploeteren we ons weer een aantal keer door de modder, maar komen er wel en het is een geweldig leuek aanloop met veel vogels.
    Veel plekjes zijn er niet vrij, maar wij hebben een box tegenover het havenkantoor en de (opvallend schone) toiletten en douches. Stroom en douches zijn inclusief en dat voor net 16 euro!
  • Dinsdag 23 augustus – Oude Tonge-Krimpen ad IJssel – 8 uur – 35 NM – Zon met wat regen, ZW1-4
    Toch een heerlijke zonnige dag
    Gistereavond werden wij door de buren Ruud en ? uitgenodigd voor een glaasje witte wijn. Ze hadden geen koelkast, maar waren wat trots op hun wijnkoeler. We hebben gezellig zitten kletsen over van alles en nog wat en hebben het nog net dinsdag zien worden.
    ’s Morgens worden we wakker met regen en er is een code oranje afgekondigd voor Zeeland in verband met de te verwachten onweersbuien met hagel, regen en windstoten.
    Wij nemen er ons gemak van en genieten van een wat uitgebreider ontbijtje. We halen wij de AH nog wat boodschappen en om klokslag 12 uur wordt het droog. Om half 2 gaan de trossen los en ploeteren wij ons weer een weg door de modder van Oude Tonge. Eenmaal buitende aanloop kunnen de zeiltjes weer op om pas bij de Volkeraksluizen weer te worden gestreken. Het is een heerlijke zeilmiddag, waarbij de lucht ook helemaal is opgeklaard en erg veel blauw laat zien.
    Na de sluizen kunnen de zeiltjes weer omhoog, we varen een goed kwartier met de halfwinder, maar het is eigenlijk wat te scherp aan de aantrekkende wind zodat deze al weer snel naar binnen wordt gehaald.
    Tot vlak voor Dordrecht zeilen we door onder een zeer aangename temperatuur. Een enkel regenbuitje achtervolgt ons en haalt ons bij Dordrecht in. Het mag de pret niet drukken.
    Om 19:15 gaan we door de spoorbrug van Dordrecht en ruim een uur later kunnen wij de verkeersbru bij Alblassendam door. Het is dan inmiddels 20:30 uur. We willen proberen de kering bij Krimpan ad IJssel nog te passeren voordat we voor de nacht aan willen leggen.
    Helaas draait de Waaiersluis niet meer en moeten we daarvoor wachten tot morgenochtend 9 uur.
    Dat houdt dus in dat wij de spoorbrug in Gouda om 10 uur niet meer kunnen halen en daarom pas even na 13 uur door Gouda kunnen gaan. Dat is dus een tegenvaller. We passen ons weer aan en leggen de boot aan de steiger voor de Waaiersluis. Morgen zien we verder.
  • Woensdag 24 augustus – Krimpen ad IJssel-xx – x uur – xx NM – Zon, wind
    Verwarring en een beetje dom he
    Ik wordt om 6 uur wakker van een boot dat voorbij komt varen. Naar buiten kijkend zie ik dat de brug van de Waaiersluis net open is geweest en weer dicht gaat. Hoe kan dat nou? Had gisteren nog contact gehad en toen werd gezegd dat deze pas om 9 uur open zou gaan. Op het bord staat ook duidelijk vermeld: “Waaiersluis op 24 augustus beperkte openingstijden, tussen 9:00 en 10:30 en 15:00 tot 17:00. Voor meer informatie bel 0343595111”
    Eerst via kanaal 22 de sluis maar eens opgeroepen, maar geen reactie. Dan het telefoon maar weer eens bellen. “Nee, meneer, voor de Waaiersluis moet u een ander nummer bellen” Maar dat nummer werd niet opgenomen. Hoe kan dat nou?!
    Maar weer eens op de kaart en de almanak kijken. Wat! Dit is de Waaiersluis helemaal niet, maar de Angerabrug en –sluis. Dom natuurlijk, maar ook een verwarrend bord. Alsnog kanaal 22 gebruikt, maar nu met de juiste aanroepnaam en jij hoor, bingo. “O, u wilt graag door, geen probleem, ik draai de brug wel.” Om half zeven waren wij het complex van Algera voorbij, op naar Gouda en dus toch ruim op tijd voor de opening van de spoorbrug om 10:13 uur. Maar waar is die Waaiersluis nu toch? Ja in Gouda, maar waar? In de Almanak zie ik wel dat er beperkte diepgang mogelijk is tussen de Julianasluis en de Waaiersluis. De Julianasluis is het eerste opstakel wat we tegenkomen, vlka voor de spoorbrug, maar die Waaiersluis !? Niet te vinden, totdat ik erachter kom dat deze helemaal niet op de route ligt, maar vanuit Gouda richting de Reeuwijkse plassen. Dat vergeten we niet meer !
    Maar goed, om 8:30 uur liggen we dus voor de spoorbrug in Gouda, in afwachting van de openeing om 10:13 uur. Alle tijd dus voor een uitgebreid ontbijt, want die was er nog bij ingeschoten.
    Stipt op tijd draait de brug voor een aantal schepen die vanuit het noorden komen en wij gaan samen met een ander schip daarna door de brug. Daarna loopt alles eigenlijk redelijk vlot door alleen jammer dat het steeds meer en harder regent terwijl ons door de weersvoorspellers een zonnige dag was voorgespiegeld. Dat is dus geheel volgens afspraak. Regen en motor aan zijn niet de beste elementen om het als zeiler naar je zin te krijgen, maar het hoort er ook bij.
    De 2 echte teleurstellingen van de dag moesten toen nog komen!
    Wij hebben er dus voor gekozen om over Haarlem terug te gaan. Onderweg naar de spoor- en verkeersbrug bij Lisse realiseren wij ons dat deze maar beperkt draait. Volgens onze informatie om 13:28 uur en daarna pas weer om 18:32 uur. Wij zullen er pas tegen 2 uur aankomen, dus te laat. Maar ach, misschien hebben wij de tijden wel verkeerd. Helaas, wij bleken goed geïnformeerd en de brug stond op dubbel rood; eerst volgende opening om 18:28. Dat wordt dus 4,5 uur wachten en dat terwijl wij met Teo en Marianne hadden afgesproken in Haarlem wat met elkaar te gaan eten. Even bellen dus dat het wat later wordt en dat wij Haarlem ook niet meer halen. Wij zijn flexibel, dus komen wij op Lisse uit, het dichtst bij de brug zodat we op een beetje redelijke tijd toch met elkaar kunnen eten. Wij hebben contact gehad met de havenmeester van WSV Lisse. Hij geeft aan dat we welkom zijn, maar dat onze diepgang van 2 mtr lastig is. We kunnen alleen aan de proviand-stieger terecht. Hij zal ervoor zorgen dat hij rond 10 voor 7 op de haven zal zijn. Wat een service!
    Even voor half 7 gaan wij rustig op het fokje vanaf de Kagerplas naar de spoorbrug. Nog dubbel rood, maar even later toch enkel rood. De tijd verstrijkt, maar geen opening. Een van de wachtende schepen weet even later te melden dat hij met de centrale had gebeld en te horen kreeg dat de brugwachter de sleutel niet kon vinden; even geduld dus. Lekker als je al ruim 4,5 uur hebt moeten wachten, maar …. we hebben nog steeds vakantie ! 😉
    Even na 19 uur is het dan zover, de bruggen gaan open en wij kunnen alsnog doorvaren.
    Een allervriendelijkste havenmeester staat ons, ruim een half uur later dan gepland, al op te wachten en wijst ons een plek aan de proviand-steiger. Maar hoe en waar we het ook proberen, we lopen volledig vast en kunnen daar nooit aan de kant komen. De havenmeester geeft aan dat wij verderop wel meer diepgang hebben als we bij een slepertje langszij gaan, maar dat “ze” dat eigenlijk liever niet hebben. Het is echter onze enige optie om aan de kant te komen. Er wordt direct van verschillende kanten aangegeven is dat wij niet langszij mogen (waarom eigenlijk niet?), maar de havenmeester legt uit dat er geen andere opties zijn. Op mijn voorstel om dan maar bij een van de andere schepen langszij te gaan reageert hij dat niemand wil dat er een schip langszij komt?!
    Wij gaan uit eten met Teo en Marianna bij de 4 seizoenen in Lisse (heerlijk eten, ronde tafeltjes en uitstekende bediening) en komen ’s avond terug op de haven. Ons schip ligt echter niet naast het slepertje, maar even verderop langszij bij de “Joost”, het schip van de vriendelijke havenmeester. Hij zal onder druk van zijn “vrienden” van watersportvereniging Lisse toch een andere oplossing hebben moeten vinden. Ongehoord, wat een schandalige mentaliteit bij de watersportvereniging Lisse, maar alle lof voor deze havenmeester. Ik besluit om er een ingezonden brief van op te stellen en het naar de waterkampioen of zeilen te sturen omdat ik het echt ongehoord vind met een dergelijke mentaliteit geconfronteerd te worden. In een woord: SCHANDALIG !
  • Donderdag 25 augustus – Lisse-Blocq van Kuffeler – 10 uur – 36 NM – Zon, wind
    De laaste vakantiedag
    Een prachtige dag zonnige dag. Vandaag vanuit Lisse naar Heemstede en Haarlem doorgevaren. Een erg leuke tocht langs prachtige tuinen in Heemstede. De stad Haarlem doorvaren is erg leuk om te doen. Je kunt er drie dagen over doen om de stad door te komen, jammer dat wij hebben besloten in een dag Haarlem door te gaan. Daar willen wij een volgende keer toch echt meer tijd voor nemen.
    In Haarlem hebben wij Marianne opgepikt, die de laatste dag met ons meevaart. Bij het uitvaren van Haarlem kunnen wij nog heel even een stukje op de fok zeilen voordat wij het Noordzee kanaal opvaren. Na de oranjesluizen gaan de zeilen echt omhoog en varen wij in een enkele slag, met ruime wind, richting de thuishaven: De Blocq van Kuffeler.
    Het einde van een heerlijke vakantie 2011.
    Highlights van de vakantie 2011:

    • In 28 dagen hebben wij 165 uur gevaren, waarvan 60 uur op de motor. Wij hebben bijna 850 mijl afgelegd; gemiddeld bijna 30 mijl per dag en 19 verschillende jachthavens bezocht.
    • Wij hebben prima weer gehad; weinig tot geen regen, veel wind en zeer regelmatig zon
    • De Great Escape Vouchers zijn een aanrader; de Premier Marina’s zijn uitstekend en met de vouchers scheelt het behoorlijk veel liggeld (tip: gebruik de vouchers bij de duurste havens, zie website)
    • Lymington, Southsea, Port Solent, Chichester en Gravelines hebben wij de leukste plekjes gevonden